ساخت رمز وایفای
یک کلید شبکه تصادفی و بلند بدون نماد و بدون کاراکترهایی که کسی اشتباه بخواند، تا وقتی روی کنسول تایپ میشود یا از روی کارت خوانده میشود از پا درنیاید.
کلمهها از فهرست ۷۷۷۶ کلمهای EFF انتخاب میشوند، پس هر کلمه ۱۲٫۹ بیت آنتروپی اضافه میکند. تایپ و بهیادسپردن آن از یک رشتهٔ تصادفی با همان قدرت آسانتر است.
امنیت PIN فقط به اندازهٔ دستگاهی است که شمار تلاشها را محدود میکند. آن را بهجای رمز عبور به کار نبرید.
ساخت یک رمز وایفای تصادفی
کلید وایفای رازی غیرمعمول است. چند بار انگشتشمار تایپ میشود، همیشه روی نامناسبترین صفحهکلیدهای خانه، و بعد هرگز — اما در همان حال باید از حملهای جان سالم ببرد که ماهها بیسرپرست ادامه دارد. این صفحه تولیدکننده رمز عبور را با تنظیماتی باز میکند که به هر دو سر این ماجرا خدمت میکند: ۲۴ کاراکتر طول، فقط حرف و عدد، با برداشتن کاراکترهای شبیه هم.
نتیجه چیزی است که میتوانید از روی کارت برای یک مهمان بخوانید بیآنکه چیزی را دو بار هجی کنید، و باز هم برای شکستن بسیار بلندتر از آن است که کسی به آن برسد.
چرا کلید شبکه حالت ویژهای است
در یک وبسایت، حدسهای نادرست شمرده میشوند و حساب قفل میشود. در وایفای چیزی شمرده نمیشود. کسی که در محدوده پارک کرده میتواند یک تلاش اتصال را ضبط کند و بعد روی سختافزار خودش کلیدهای نامزد را غربال کند، تا هر وقت که برایش مهم باشد، بدون اینکه شما راهی برای فهمیدنش داشته باشید. به همین دلیل کلیدی که برای ورود به یک انجمن بس است اینجا بس نیست، و به همین دلیل هر کاراکتر اضافه از هر انتخاب زیرکانه علامت نقطهگذاری بیشتر میارزد.
این پیشتنظیم چه چیزی را میدهد
| تنظیمات در ۲۴ کاراکتر | اندازه مجموعه | آنتروپی |
|---|---|---|
| حروف، اعداد و نمادها | ۸۸ | حدود ۱۵۵ بیت |
| حروف و اعداد | ۶۲ | حدود ۱۴۳ بیت |
| حروف و اعداد، با حذف نویسههای مشابه، همانطور که این صفحه باز میشود | ۵۷ | حدود ۱۴۰ بیت |
| حروف و اعداد، با حذف نویسههای مشابه، ۲۰ کاراکتر | ۵۷ | حدود ۱۱۷ بیت |
خاموش کردن نمادها و برداشتن پنج نویسه اشتباهشدنی حدود ۱۵ بیت از ۱۵۵ بیت هزینه دارد — کاهشی واقعی و کاملاً بیربط. حملهای که به ۱۴۰ بیت نمیرسد به ۱۵۵ بیت هم نمیرسد؛ هر دو عدد از بالای مقیاس قدرت گذشتهاند و از هر چیزی که سختافزار در بازهای انسانی به آن برسد. در عوض کلیدی میگیرید که وقتی مهمانی تایپش میکند خراب نمیشود، و تلاشهای ناموفق همان مشکلی است که واقعاً خواهید داشت.
بلند خواندنش و تایپ کردنش
با رفتن 0، O، l، 1 و I چیزی نمیماند که در یک نگاه یا از پشت تلفن اشتباه گرفته شود، و این در همان دو جایی که کلید وایفای معمولاً به کار میرود از همه بیشتر اهمیت دارد: چاپشده روی کارتی کنار مودم، و بلند خواندهشده از آن سر اتاق. وقتی مینویسیدش، آن را به گروههای چهار یا پنجتایی با یک فاصله بشکنید و بگویید کدام گروهها حرف بزرگاند؛ وقتی روی کنسول یا تلویزیون تایپش میکنید، همین کار را در ذهنتان بکنید و گروهبهگروه تیک بزنید. اگر کلید اول اتفاقاً بدقلق جمع شد از تولید ۱۰ رمز استفاده کنید — رشتهای از شش رقم پشت سر هم دیکته کردنش سختتر از یک کلید مخلوط است، و هر ده کلید به یک اندازه قویاند.
بدهیدش بدون اینکه کسی تایپش کند
پاکیزهترین راه برای همرسانی کلیدی به این بلندی این است که اصلاً کاراکترها را همرسانی نکنید. آن را در ساخت کد QR وایفای بچسبانید و کد را چاپ کنید: گوشیها با یک اسکن از خود دوربین به شبکه میپیوندند. اگر مودم شما شبکه مهمان دارد، مهمانها را با کلید خودشان همانجا بگذارید، تا بتوانید بیآنکه هر دستگاهی را دوباره وصل کنید عوضش کنید، و کارت چاپشده را فقط برای مهمانها نگه دارید — هر کسی که از آن عکس بگیرد کلید را دارد.
باقی رازهای خانه
ورود مدیریت مودم رمزی جداگانه است و رمز ضعیف آنجا یک کلید شبکه قوی را بیاثر میکند؛ آن را با ساخت رمز عبور قوی بسازید و در یک مدیر رمز نگه دارید. برای کدهایی که از حفظ تایپ میکنید صفحههای عبارت عبور و پین هست، و راهنمای رمز عبور قوی توضیح میدهد چرا حساب مدیریت، اگر مودم پشتیبانی کند، سزاوار تأیید دومرحلهای است.